Metamorfose

In de herfst kun je vanaf het water genieten van prachtige zonsondergangen. Zodra de zon ondergaat gebeurt er iets magisch met de lucht. Het licht wordt zachter en er komen prachtige pastelkleuren tevoorschijn. De hemel krijgt een warme, gelige tot roodachtige gloed, die prachtig weerkaatst in het water. Het gouden uur waarin het spectrum van kleuren verandert is het mooiste moment voor onze roeitraining in de ongestuurde twee op de Vliet tussen Leiden en Leidschendam.

Roeiers bewegen hun boot in achterwaartse richting. Het zicht is tegengesteld aan de vaarrichting. Je ziet het water snel langs de boot stromen, de kolken passeren bij iedere haal en het landschap trekt voorbij. De lucht verandert geleidelijk met een prachtig spel van zon en wolken. Het is een fascinerend continu veranderend uitzicht op lucht en landschap, die weerspiegelen in het water en op de boot. Vanuit mijn perspectief als roeier maakte ik onderstaande video’s van onze trainingen in de week waarin de tweede corona-lockdown inging.

De meeste trainingen varen we richting Leidschendam. We kunnen dat traject wel dromen met herkenningspunten op de wal, voorzien van de namen Baileybrug, Hoge Bruggetje, Knipmolen (zie foto), Verse Eieren en Huis van Jan. Het samenspel van lucht, water en land verveelt nooit. Dit keer hangen er donkere wolken boven de Vliet. Het landschap oogt als een zwart-wit film. Alleen het rode Y-teken op een oplichtende achtersteven toont kleur. Ter hoogte van het Huis van Jan klaart het op en komt er kleur in het landschap.

Bij aankomst in Leidschendam passeren we houtzaagmolen de Salamander. De molen werd in 1777 gebouwd en is nog altijd vol in bedrijf. We ronden ter hoogte van de Petrus en Paulus kerk. De ondergaande zon omlijst het oude centrum van Leidschendam aan de schutsluis, die het verschil in waterpeil tussen Rijnland en Delfland overbrugt. Op de terugweg naar de roeivereniging gaat de zon langzaam onder. Na de Knip treedt de schemer in.

Twee dagen later varen we richting Leiden. Dit traject van de Vliet is vanwege bebouwing beschut tegen wind, maar je moet altijd op je hoede zijn voor tegenliggers bij de bruggen en voor beroepsvaart. De bruggen vormen referentiepunten, met achtereenvolgens de Blauwe Brug, Lammebrug, Spoorbrug, Julius Ceasarbrug en Wilheminabrug. Na het passeren van de Ceasarbrug zien we de brug opengaan. Dat is een teken dat een vrachtschip ons tegemoet vaart. We ronden bij de Leidse Watertoren. Dit imposante rijksmonument met een skelet van gewapend beton werd in 1908 gebouwd om de Leidse bevolking van water te voorzien. Tegenwoordig wordt de toren gebruikt als woning.

Op de terugweg zien we de Ceasarbrug opnieuw opengaan, maar we wachten vergeefs op een tegemoetkomend schip. De brug lijkt speciaal voor ons te zijn geopend, want de brug sluit weer als we passeren. Bij de Lammebrug wacht de binnenvaarder die ons op de heenweg kruiste op een tegemoet varend ongeladen vrachtschip. Op het smalle water kunnen we de binnenvaarder daarna niet meer inhalen, maar gelukkig slaat die het vaarwater van de Korte Vliet in en kunnen we aanzetten. Voorbij restaurant Allemansgeest treedt plots de duisternis in. De hemel kleurt fel blauw. Straatverlichting weerkaatst op het water en de boot.

Een paar uur na die training gingen de maatregelen van de lockdown in. Ploegroeien is voorlopig niet toegestaan. Roeitrainingen in de boot moeten we inruilen voor workouts op de roeimachine in de kelder. Gelukkig hebben we dan nog de video’s die we tijdens het thuisroeien kunnen afspelen om ons de illusie te geven dat we op de Vliet roeien.

Terug naar normaal

Mijn leven als roeier in de veteranenklasse is eigenlijk heel eenvoudig. Het roeiseizoen kent jaarlijks twee hoogtepunten waar wij met ons team naar toe werken: de lange afstandswedstrijden op de Amstel in maart en de World Rowing Masters Regatta in september. In de winter trainen we voor de wedstrijden op de Amstel en in de zomer bereiden we ons voor op de Masters. Onze coach stoomt ons klaar voor de wedstrijden en laat niets aan het toeval over. Toch loopt het ieder jaar toch weer anders dan gepland.

Vorig jaar vielen de lange afstandswedstrijden volledig in het water. De eerste afstanden van de Heineken vierkamp werden nog wel gestart, maar in de barre weersomstandigheden viel nauwelijks nog te roeien. Door het lange wachten bij de start was iedereen voor de wedstrijd onderkoeld. De resterende wedstrijden werden afgelast vanwege harde wind. Dit jaar hoopten we op betere weersomstandigheden. Tijdens de trainingen hadden we al veel wind getrotseerd en de resultaten van de testwedstrijden in de winter waren bemoedigend.

Donderdag 12 maart draaiden we onze laatste training in de acht. De ploeg was er klaar voor en de boot werd afgeriggerd voor transport. Na de training hielden we nog een nabespreking. Voelt iedereen zich veilig om de wedstrijd te starten? Kunnen we de kleedkamer niet beter mijden in verband met besmettingsgevaar? Daags daarop werden alle evenementen verboden. De wedstrijden werden afgelast. Roeien mocht toen nog wel, maar twee dagen later ging de roeivereniging op slot.

Samen in de boot trainen kon niet meer. Daarom draaiden we ons trainingsschema thuis af op de roeiergometer. Een deel van het team deed dat gezamenlijk via Skypecontact. Het sociale aspect van koffie drinken na afloop van iedere training werd vervangen door koffiepraat via Skype en Zoom. Nu we per 1 juli weer mogen roeien, kijk ik nu al uit naar de hoogtepunten in 2021.

Rijnland roeiers excelleren in Hongarije

Roeivereniging Rijnland uit Voorschoten was dit jaar wederom succesvol op de World Rowing Masters Regatta. Dit is het grootste roeitoernooi ter wereld voor veteranen (wedstrijdroeiers in leeftijdscategorieën vanaf 27 jaar), boord-aan-boord over 1.000 meter, met vier dagen lang elke drie minuten een start. Zo’n 3.500 veteranen uit 52 landen namen dit jaar deel aan de races op het meer Velence bij Boedapest. Rijnland staat internationaal weer mooi op de kaart, want het eindigde achter het Amsterdamse ‘de Hoop’ op de 18e plaats in het klassement van in totaal 723 verenigingen.

Succes was er voor de mannen in H-categorie (70+) in de twee-zonder-stuurman. Helle en Luttikhuizen wonnen hun race met groot machtsvertoon in een snelle tijd van 3:55. Winst was er ook voor de Rijnland dames. Lia Brouwer-Vogel won met gemak haar twee skiffraces en samen met Els van Dam in de dubbeltwee. De Rijnland heren acht met stuurvrouw vocht een spannend boord aan boord gevecht uit met een Duitse combinatie die vooraf als topfavoriet was getipt. Na een snelle start ging de Rijnland tot halverwege de race aan de leiding, maar die voorsprong kon net niet worden vastgehouden. Winst was er wel voor een Rijnland combinatieploeg in de H-categorie. De mannenacht wist een Duitse combinatieploeg een lengte achter zich te laten. Een mooie overwinning was er ook voor skiffeur Kees de Bruijn in de G-categorie (65+). Hij wist een krappe voorsprong tot de finish vast te houden. Indrukwekkend was de race van skiffeur Johan IJff in het sterke en grote veld van de B-categorie (36+). Een sterke eindsprint bracht hem naast de Zwitserse koploper. Een finishfoto moest uitmaken wie als eerste de finish was gepasseerd. Enkele centimeters kwam hij tekort voor de winst, maar zijn tijd van 3:45 min. is van wereldklasse.

Het internationale succes van de Rijnland veteranenroeiers komt niet uit de lucht vallen. De roeiers uit Voorschoten presteren jaar in jaar uit op hoog niveau. De vereniging trekt veel oud-(studenten)wedstrijdroeiers aan, die hun roeicarrière als veteraan bij Roeivereniging Rijnland voortzetten. Onder begeleiding van ervaren coaches trainen de roeiers minimaal vier keer per week in de boot en in de sportzaal. Door gerichte en blijvende trainingen worden negatieve gevolgen van veroudering afgeremd. Goed resultaat in wedstrijdverband vormt de bekroning van een intensieve trainingsperiode en motivatie voor de voorbereiding van komende roeiwedstrijden.

Proteus-Eretes Quer durch Berlin

Deze acht mannen (waaronder zes Rijnlanders) roeiden tijdens hun studietijd wedstrijden op internationaal niveau. In de zestiger jaren waren zij lid van de Delftse studentenroeivereniging Proteus-Eretes. Na hun studie sloot ieder van hen zich aan bij een burgerroeivereniging. Zij roeien nog steeds wedstrijden in hun leeftijdsklasse. Eenmaal in de vijf jaar laten ze oude tijden weer herleven en starten ze gezamenlijk namens Proteus-Eretes in een lange afstandswedstrijd. In 2013 werd de Head of the River op de Amstel overtuigend gewonnen in het veteranen achtenveld. Vijf jaar later werd vanwege een roerprobleem net niet gewonnen in Quer durch Berlin. Gecorrigeerd op leeftijd voeren de mannen (inmiddels 70+) de ranglijst met kop en schouders aan.