Post-Brexit Plan

Boris

Wat doe je als je beste medewerker vrijdagmiddag in overspannen toestand zijn ontslagbrief komt aanbieden?  Je luistert naar zijn persoonlijke verhaal, toont begrip en spreekt je waardering uit voor de belangrijke bijdrage die hij in het verleden heeft geleverd. In geen geval neem je zijn ontslagbrief in ontvangst. Je vraagt hem zijn besluit in het weekend nog eens goed te overdenken. Zo is mij geleerd tijdens managementtrainingen.

Ik moest daaraan denken naar aanleiding van de reacties op de aangekondigde Brexit. Regeringsleiders gaven al direct blijk collectief afscheid te hebben genomen van het Verenigd Koninkrijk. Zij lijken nu zo snel mogelijk van de Britten af te willen. ‘De onderhandelingen over het Britse vertrek moeten snel zijn afgerond.’ vindt president Hollande. Zonder de Britse premier vergaderden de EU-leiders over hun toekomst na een Brexit. ‘Het Verenigd Koninkrijk houdt niet zonder meer toegang tot de Europese markt.’ waarschuwde EU-president Donald Tusk na afloop. Alleen Angela Merkel hield het hoofd koel en maande tot kalmte.

Het lijkt een standaardreflex om na het vernemen van een mogelijk afscheid alleen aan de eigen situatie te denken. Toen ik zelf na 25 jaar trouwe dienst mijn ontslag aankondigde werden de managementlessen ook niet in de praktijk gebracht. Mijn ontslagbrief werd gretig in ontvangst genomen. Ik werd terstond op non-actief gesteld en het personeel werd ingelicht over mijn vertrek. Een woord van dank kon er niet vanaf. Wel werd mij een afscheidsreceptie in het vooruitzicht gesteld, die ik uiteindelijk zelf moest organiseren en bekostigen. Een paar maanden na mijn vertrek ontving ik een forse rekening voor ‘verlofdagen’ vanaf de datum van mijn non-actiefstelling.

Een overhaast en rancuneus afscheid is altijd onverstandig. Zo ook na het Brexit-referendum. Slechts een kleine meerderheid heeft in het Verenigd Koninkrijk voor uittreding gestemd. Zij hebben zich laten leiden door de populistische uitspraken van campagneleider Boris Johnson. Die blijkt uiteindelijk geen plan te hebben voor na de Brexit. Voor het leiden van het land vindt hij zichzelf dan ook niet geschikt. De verkiezingsbeloften over de interne markt, immigratie en EU-contributie zijn inmiddels ook alweer gebroken. De Britten zijn verrast door de uitkomst van het referendum. Zij lijken nu massaal spijt te hebben van hun keuze, getuige ook de protestdemonstraties en de miljoenen handtekeningen die in korte tijd zijn verzameld.

De EU-leiders doen er goed een voorbeeld te nemen aan Angela Merkel. Na de eurocrisis, Griekse schuldencrisis en vluchtelingencrisis zal de EU deze interne crisis ook wel weer te boven komen. Laten we de Britten de ruimte en tijd geven voor een herbezinning op hun onverstandige keuze.

1 Comment

  1. Het is niet onverstandig. Tijd zal duidelijk maken dat Britten de juiste keuze hebben gemaakt en aan de goede kant van de geschiedenis staan.

    Veel is eraan gelegen om burgers anders te laten denken maar de EU zal falen. Het tempo waarmee dit gebeurd is het enige waar we nog invloed op hebben. De EU is een slow motion train wreck.

    Communisme/socialisme werkt domweg niet. Duizenden jaren menselijke geschiedenis laten hierop geen enkele uitzondering zien. You run out of other people’s money.

    De EU is verder puur fascisme. Ik gebruik dit woord niet als scheldwoord. De EU is een perfect voorbeeld van samensmelting van grote overheid en grote bedrijven. Zo is het ook al in 1955 voor ons bedacht als CIA project en verder bekokstooft in geheime Bilderberg meetings. Dat de soevereine, zelfstandige Europese landstaten zouden worden opgeheven met een politieke unie waarbij de macht in handen zou komen van klein aantal ongekozen bureaucraten.

    Big is bettter? Zoals de banken misschien? Wat we nu beter zouden moeten – uit de recente en verre geschiedenis – is dat deze grote menselijke constructies/systemen extreem instabiel en kwetsbaar zijn.

    De oplossing voor teveel overheid is niet meer overheid. De oplossing voor teveel schulden is niet nog meer schulden. De oplossing voor een te lage rente, is niet een negatieve rente. Teveel bureaucratie niet meer meer bureaucratie. Etc. etc.

    Inmiddels geven we in steeds rapper tempo de belastinginkomsten van toekomstige generaties uit. Tot ver in de toekomst. Om dit kaartenhuis in stand te houden.

    De Nederlandse politici hebben de Nederlandse soevereiniteit en democratie opgegeven met de zwendel van Lissabon om dit kaartenhuis in stand te houden. “We zijn geen voorstander van referenda”. Ook niet om de grondwet te wijzigen en/of de Nederlandse democratie op te heffen? Dat zou ik Nederlandse politici willen vragen. Hebben Nederlandse volksvertegenwoordigers het recht op democratie op te heffen? Is dat een functie van een representatieve democratie? Als wij onze volksvertegenwoordigers kiezen dan verkrijgen deze Nederlanders het recht Nederland op te heffen?

    Nederlandse en westerse media en politici kunnen democratie en de uitslag van Brits referendum belachelijk maken in hun verwoede pogingen om dit kaartenhuis in stand te houden.

    Maar wat ik begreep vanuit mijn netwerk is dat de Britten het fascisme van de EU niet zomaar gaan accepteren. Het Britse leave kamp laat niet zomaar ringeloren. Een Brit in mijn informatie netwerk voorspelt een burgeroorlog als dat gebeurd.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s